هنرمندان نمادین از داستان‌هایی دربارهٔ ترانه‌های محورِ حرفه‌شان می‌گویند و پس از آن اجراهای تازهٔ آن ترانه‌ها را یا به‌تنهایی یا با گروه اجرا می‌کنند. با پیش رفتن داستان‌های هنرمندان، محیط اطراف هم به‌ گونه‌ای تغییر می‌کند تا هر روایت و ترانه را منعکس کند و تجربه‌ای صمیمی و در عین حال بصری خیره‌کننده ایجاد کند.